Τμήματα συνένετυξης Τύπου στα ΜΜΕ της Σάμου για την Εξωτερική Πολιτική, Άμυνα & Σώματα Ασφαλείας

 ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΕΔΩ: ΣΥΡΙΖΑ Σάμου

Συνέντευξη σ. Ζώη Πεπέ στην Σαμιακή TV

Το μέλος της Κ.Ε. και της επιτροπής προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ σ. Ζώης Πεπές, μίσησε στις 6/10/14 στο Βαθύ της Σάμου, καλεσμένος από την τοπική Ο.Μ. για το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος. Στα πλαίσια της επίσκεψής του έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή ΕΠΙΚΑΙΡΑ της ΣΑΜΙΑΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ και τον δημοσιογράφο Μ. Σβαρνιά

Η αποκλειστική συνέντευξη του κ. Αλέξη Τσίπρα στο «Ρέθεμνος»

Α. Τσίπρας: «Η παρούσα κυβέρνηση θα αφήσει καμένη γη, οπότε η ανάκαμψη θα είναι δύσκολη ανεξαρτήτως νομίσματος»

Τι λέει για την «τριανδρία της δραχμής», το μεταναστευτικό και όχι μόνο
Συνέντευξη στο δημοσιογράφο της εφημερίδα μας, Νίκο Πολιουδάκη

Το ότι η παρούσα τρικομματική κυβέρνηση θα αφήσει «καμένη γη, οπότε η ανάκαμψη θα είναι δύσκολη ανεξαρτήτως νομίσματος», ανέφερε στην αποκλειστική συνέντευξή του στην εφημερίδα μας ο πρόεδρος της κ.ο. του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος βρισκόταν εδώ και λίγες μέρες στο νομό Ρεθύμνου για τις καλοκαιρινές διακοπές του με την οικογένειά του, μίλησε στο «Ρ» για τη διάρκεια ζωής της σημερινής κυβέρνησης, το φλέγον ζήτημα του μεταναστευτικού, τις αποκρατικοποιήσεις και άλλα πολλά, ενώ σε ό, τι αφορά την «απότομη» ανέλιξη του κόμματός του ανέφερε ότι αυτή ήρθε ως «φυσικό επόμενο» στο σημερινό πολιτικό στερέωμα. Ακολουθεί η συνέντευξη με τον κ. Αλέξη Τσίπρα:

Στη δυσμενέστερη συγκυρία της νεότερης ιστορίας της χώρας επιλεγήκατε από πολύ μεγάλη μερίδα  του ελληνικού λαού να αποτελέσετε τη δεύτερη δύναμη στον τόπο και σήμερα να ηγείστε της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τι σημαίνει αυτό για τον πολιτικό Αλέξη Τσίπρα και για το κόμμα που αντιπροσωπεύει αυτή η ομολογουμένως απότομη ανέλιξη;

Μας πήρε η ιστορία και μας σήκωσε! Διότι ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμά της. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα ιστορικό γεγονός. Εξ ου και η προεκλογική αγωνία των διεθνών συντηρητικών πολιτικών και καθεστωτικών οικονομικών κύκλων. Ήμασταν ένα σπίρτο που αν άναβε, θα λαμπάδιαζε τους αγώνες και των άλλων λαών της Ευρώπης.
Η ανέλιξη ήταν φυσικό επόμενο. Η κοινωνία ήταν σε εξαθλίωση και ο ΣΥΡΙΖΑ η μόνη ηχηρή, σταθερή και υπεύθυνη αντιμνημονιακή κοινοβουλευτική φωνή. Και πανταχού παρών στους κοινωνικούς αγώνες. Έμπρακτα δηλαδή ήμαστε προ πολλού αξιωματική αντιπολίτευση.
Όσο με αφορά, έχω την γνώμη ότι αν αναλύεις ορθά την πραγματικότητα έχεις τη δυνατότητα να παραμένεις νηφάλιος, υπεύθυνος και να ξέρεις και τι σου ξημερώνει.

Τι απαντάτε σε όσους υποστήριζαν και υποστηρίζουν ότι δεν επιθυμούσατε επ’ ουδενί το κόμμα σας να είναι το κυβερνών ή έστω να συμμετέχει σε κυβερνητικό σχήμα στο ρόλο του επικεφαλής; Δε σας κρύβουμε ότι και στην τοπική μας κοινωνία, συνομιλώντας με πολύ κόσμο, όχι απαραίτητα αντίθετο με ό, τι πρεσβεύει το κόμμα σας, υπάρχει διάχυτη αυτή η άποψη.

Εργάστηκα πολιτικά με όλες μου τις δυνάμεις και με όλη μου την ψυχή προκειμένου να αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας. Κι αυτό επειδή γνωρίζαμε ότι η πραγματική πρόθεση του παρόντος κυβερνητικού σχηματισμού ήταν -και είναι- να δώσει τη χαριστική βολή στην κοινωνία.
Υπήρξαν όντως μέλη μας που φοβήθηκαν μήπως δεν τα καταφέρουμε. Ο φόβος εν μέρει δηλώνει υπευθυνότητα, σύνεση αλλά δεν πρέπει να σε καθορίζει. Ο φόβος πρέπει να σε υπηρετεί, όχι να τον υπηρετείς . Θα επαναλάβω τα λόγια του Στάθη Κουβελάκη, η Αριστερά πήρε διαζύγιο με την ήττα. Δηλαδή με την εσωτερίκευση της ήττας, με το βόλεμα, με την αποδοχή.

Προεκλογικά είχατε μιλήσει για «μυστικό σχέδιο» του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία. Πολλοί αμφισβητούν την ύπαρξή του. Υπάρχει τελικά κάτι τέτοιο, κι αν ναι, πότε θα είναι δυνατόν να αποκαλύψετε κάτι σχετικά με αυτό;
Αναφέρεστε σε φράση που είπα κατά τη διάρκεια της διακαναλικής συνέντευξης, που αφορούσε τη στρατηγική μας και την οποία παρέλαβαν συνάδελφοί σας και της έδωσαν διάσταση που δεν είχε. Τα σχέδια, οι προθέσεις και οι προτάσεις μας ήταν όλες πάνω στο τραπέζι, στη διάθεση του λαού! Και εκεί παραμένουν. Κανένα άλλο κόμμα δεν έθεσε υπόψη του εκλογικού σώματος τόσο αναλυτικό και εμπεριστατωμένο πρόγραμμα.

Πιστεύετε ότι το σημερινό κυβερνητικό σχήμα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έχει διάρκεια ζωής  ή προβλέπετε σύντομα νέες εκλογές;
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια κύριε Πολιουδάκη. Θυμίζω ότι η παρούσα κυβέρνηση αναδείχθηκε μετά από έναν χωρίς αρχή και τέλος προεκλογικό πόλεμο λάσπης εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, με την εγχώρια διαπλοκή να σπέρνει το φόβο στους ψηφοφόρους και με εμάς να υστερούμε επικοινωνιακά. Η τριανδρία της δραχμής εκτιμώ λοιπόν ότι θα αφανίσει ό,τι μπορεί, θα προσπαθήσει να συντρίψει τις δυνάμεις της εργασίας, και στη συνέχεια θα εγκαταλείψει τη διακυβέρνηση προκειμένου να μην σκάσει στα χέρια της το ίδιο της το ψέμα. Ελπίζω οι εργαζόμενοι να μην πειθαρχήσουν και οι κοινωνικοί αγώνες να την εξαναγκάσουν να το βάλει στα πόδια μία ώρα αρχύτερα.

Πώς βλέπετε σήμερα στο πολιτικό στερέωμα τη «σταθερή» στις δύο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, Χρυσή Αυγή;
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απλά μία ομάδα νευρωτικών ανθρώπων που μισεί τα ίδια της τα συκώτια και βγάζει τα απωθημένα της στους πιο αδύναμους ανθρώπους. Ούτε είναι ένα πολιτικό κόμμα που είδε φως και μπήκε, στη Βουλή. Έλληνες ψηφοφόροι έστειλαν τους νοσταλγούς του Χίτλερ στο κοινοβούλιο και δυστυχώς αυτοί οι ψηφοφόροι γνωρίζουν τι πρεσβεύει η Χ.Α. Τα ΜΜΕ και ο κυρίαρχος πολιτικός λόγος για χρόνια επώαζαν το αυγό του φιδιού. Όταν λοιπόν η οικονομική εξαθλίωση και ο φόβος κατέκλυσαν μεγάλο μέρος της κοινωνίας, το αυγό έσπασε. Σήμερα η διαδικασία του εκφασισμού γίνεται πλέον απροκάλυπτα και είναι φανερή σε όλα τα επίπεδα ζωής. Κατόπιν τούτου ο αγώνας που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ πρέπει να είναι αντιμνημονιακός και αντιφασιστικός.

 Επίσης, πως βλέπετε σήμερα στο πολιτικό στερέωμα το ΚΚΕ, το οποίο έχασε κι άλλο σε δυναμική μετά τις εκλογές του Ιουνίου;

Το ΚΚΕ, που προεκλογικά πολέμησε τον ΣΥΡΙΖΑ περισσότερο από όσο πολέμησε το μνημόνιο, περιφρόνησε τη λαϊκή επιθυμία με αποτέλεσμα να βρεθεί στο περιθώριο. Αν συνεχίσει να αντιμετωπίζει με υπεροψία τα κοινωνικά κινήματα, τις λαϊκές αντιδράσεις, την ίδια την πραγματικότητα, φοβάμαι ότι θα συρρικνωθεί κι άλλο. Διότι ως πότε θα τρώει από τα έτοιμα;

Ακούμε γνωστούς οικονομολόγους να υποστηρίζουν ότι η αποπομπή από το ευρώ δεν είναι απαραίτητα καταστροφική, καθώς έτσι θα ξεκινήσει μια πορεία ανάκαμψης από την αρχή, έστω και αν σε πρώτο, αλλά και σε μακροπρόθεσμο στάδιο οι Έλληνες πολίτες θα περάσουν πραγματικά δύσκολα, αλλά στο τέλος θα ορθοποδήσουν. Ποια είναι η δική σας θέση;

Η παρούσα κυβέρνηση θα αφήσει καμένη γη, οπότε η ανάκαμψη θα είναι δύσκολη ανεξαρτήτως νομίσματος. Το ίδιο αποτέλεσμα, ο ίδιος κόπος αλλά από άλλο δρόμο. Τώρα αν η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα προκαλέσει ταχεία ή βραδεία ανάκαμψη της οικονομίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που υπερβαίνουν το νόμισμα. Εν ολίγοις δεν είναι “κορώνα χάνεις γράμματα κερδίζω”.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει την κρατικοποίηση των τραπεζών -ενώ βλέπουμε να συμβαίνει το άκρως αντίθετο-, ωστόσο δεν είναι αποσαφηνισμένο πως θα ήταν εφικτή αυτή η μεταβολή. Δε θα έπρεπε να υπάρχουν όρια μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα πλαίσια «συνύπαρξης»;
Επειδή τα πάντα είναι θέμα βούλησης κι επειδή η μεταβολή αυτή και αναγκαία είναι αλλά και εφικτή θα συνεχίσουμε να έχουμε στον πρόγραμμά μας την πρόθεση να εθνικοποιήσουμε και ακολούθως να κοινωνικοποιήσουμε, δηλαδή να θέσουμε υπό δημόσιο κοινωνικό και διαφανή έλεγχο, τις τράπεζες που ανακεφαλαιοποιούνται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Διότι αυτό δηλώνουμε, δεν μιλήσαμε γενικά κι αόριστα για κρατικοποιήσεις.

Πώληση της ΑΤΕ: Ποιοι επωφελούνται, ποιοι χάνουν, τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτήν τη σοβαρή εξέλιξη και τι έχετε να πείτε στον αγροτικό κόσμο;
Για την περίπτωση της ΑΤΕ μπορούμε άνετα να μιλάμε για ένα ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα που τέλεσε η παρούσα κυβέρνηση εις βάρος της χώρας και των πολιτών της. Πρόκειται για εκποίησης μιας δημόσιας τράπεζας η οποία είναι βιώσιμη και μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Εμείς κάναμε σαφές ότι δεν αναγνωρίζουμε αυτή τη «δωρεά»  της κυβέρνησης προς ιδιώτες μετόχους και εγγυόμαστε στους αγρότες και σε όλο τον ελληνικό λαό ότι θα ανατρέψουμε την εκποίηση της ΑΤΕ, η οποία σήμερα θυσιάζεται προκειμένου να διασωθεί το χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα Όλοι οι εμπλεκόμενοι σ΄ αυτές τις αποφάσεις θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις για τη συμμετοχή τους σ΄ αυτό το σκάνδαλο.

Μεταναστευτικό. Ένα ζήτημα που «καίει». Είδαμε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ στο σχέδιο-σκούπα «Ξένιος Ζευς», ενώ είναι γνωστή η όλη του στάση απέναντι στο ζήτημα των μεταναστών, η οποία πιθανώς του στερεί πολλούς «πόντους». Ποια μπορεί να είναι η ρεαλιστική πολιτική λύση, ώστε και οι κάτοικοι της Αττικής να μείνουν ικανοποιημένοι, αλλά και οι παράνομοι μετανάστες να μην αντιμετωπίζονται σαν άνθρωποι «δεύτερης κατηγορίας»;

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο “Ξένιος Ζευς” δεν τέθηκε σε εφαρμογή για να αποσυμπίεσει το μεταναστευτικό πρόβλημα. Πρόκειται όντως για ιδρυτική πράξη προσχώρησης όλων των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων σε μια διαδικασία γενικευμένου εκφασισμού. Η κυβέρνηση των Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, ελπίζοντας ότι θα ανακτήσει προς όφελός της την εκλογική πελατεία της Χ.Α. και ελπίζοντας ότι με το μεταναστευτικό θα προκαλέσει ρήξη μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της κοινωνίας, έθεσε σε εφαρμογή αυτό το σχέδιο ντροπής. Πρόκειται για ένα πογκρόμ  που επιβραβεύει τη ρατσιστική βία, την κρατική και παρακρατική ασυδοσία και διασύρει τη χώρα διεθνώς για ωμή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι άλλο “λύση του μεταναστευτικού προβλήματος” και άλλο “δημιουργώ έναν εσωτερικό εχθρό προκειμένου να αποπροσανατολίσω την κοινωνία”.  Ρεαλιστική λύση υπάρχει, την έχουμε αναπτύξει με όλους τους τρόπους και είναι πάρα πολύ απλή: δώστε χαρτιά στους μετανάστες να ταξιδέψουν στις χώρες που επιθυμούν. Αναλυτικά τις θέσεις μας για το μεταναστευτικό μπορούν οι αναγνώστες σας να την μελετήσουν στην ιστοσελίδα του Συνασπισμού. Ένα τόσο σημαντικό θέμα που απασχολεί την παγκόσμια κοινότητα δεν μπορεί να παρουσιαστεί με δυο προτάσεις.

Κι ερχόμαστε στα του τόπου μας. Ο δήμος Αγίου Βασιλείου, όπου περνάτε τις διακοπές σας τώρα, έχει περάσει τα πάνδεινα από τις πυρκαγιές και αυτό το καλοκαίρι. Επιπλέον, ο τουρισμός σε σύνολο νομού περνάει κρίση, η εγκληματικότητα «καλά κρατεί» και το μοναδικό γενικό νοσοκομείο του νομού μας «παραπαίει». Ποια είναι η θέση σας απέναντι σε όλα αυτά τα σοβαρά ζητήματα για το νομό και την πόλη του Ρεθύμνου;

Μόλις περιγράψατε τις πληγές μίας χώρας εξαθλιωμένης. Διότι αυτό που συμβαίνει σε εσάς συμβαίνει σχεδόν παντού. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα ιδιαίτερα βάσανα του τόπου και χωρίς πρόθεση να προσπεράσω την απόγνωση συντοπιτών σας, πιστέψτε με η Κρήτη είναι σε καλύτερη κατάσταση συγκριτικά με άλλες περιοχές. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι κάτοικοι της Κρήτης δεν υπέκυψαν σε προεκλογικές κινδυνολογίες. H εξαθλίωση γεννά το φόβο κι ο φόβος κάνει τον άνθρωπο άβουλο. Και το νησί σας απέδειξε στις τελευταίες εκλογές ότι έχει βούληση.

Πηγή:
http://rethemnosnews.gr/2012/08/%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%be%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba-%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b7/

BINTEO ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΣΥΡΙΖΑ ΣΑΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ Π. ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟ

                                                                                                                                                                                     

Ειπώθηκαν πολύ σημαντικά πράγματα.  Δεν είναι και πολύ καλή η ποιότητα της εικόνας, αλλά σημασία έχει η ουσία αυτων που λέγονται.

Άννα Χατζησοφιά: Πέραν της κρίσης βρίσκεται η βαρβαρότητα

* Τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, σε τι κατάσταση βρίσκεται ο οπτικοακουστικός χώρος και ποια τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε αυτόν;
 Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο οπτικοακουστικός χώρος αφορούν όλους τους εργαζόμενους του κλάδου: ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σεναριογράφους, διευθυντές φωτογραφίας, όλους όσοι βρίσκονται πίσω από τη δημιουργία μιας, π.χ., τηλεοπτικής σειράς. Αυτή τη στιγμή ο χώρος βιώνει μια πολύ μεγάλη κρίση, που ξεκίνησε από το 2008, με την πτώση της διαφήμισης.
Εδώ υπάρχουν δύο πόλοι: ο ένας είναι η κρατική ή, καλύτερα, η δημόσια τηλεόραση και ο άλλος η ιδιωτική, που συναρτάται άμεσα με τη διαφήμιση. Η δημόσια τηλεόραση δεν εξαρτάται, ούτε και πρέπει να εξαρτάται από τη διαφήμιση, αλλά μονάχα από το ειδικό τέλος που πληρώνει κάθε Έλληνας (και καλώς, διότι παντού με παρόμοιο τρόπο χρηματοδοτείται η δημόσια τηλεόραση).
Αφού λοιπόν χρηματοδοτείται από τους πολίτες, πρέπει να είναι και ανταποδοτική. Όμως εδώ και πέντε χρόνια έχει σταματήσει οποιαδήποτε παραγωγή μυθοπλασίας (σειρές και τηλεταινίες) και έχουν περιοριστεί δραματικά οι παραγωγές ντοκιμαντέρ. Αυτό έχει αντίκτυπο όχι μονάχα εργασιακό αλλά και στο τι πρόγραμμα μεταδίδεται από τη δημόσια τηλεόραση, το οποίο έχει περιοριστεί στις επαναλήψεις.
Η ΕΡΤ έχει γίνει ένας χώρος όπου εργάζονται άνθρωποι, όχι όμως και ένας χώρος όπου παράγεται πρόγραμμα για όλα τα στρώματα του ελληνικού λαού, κάτι για το οποίο πληρώνεται από τον ελληνικό λαό. Αν αυτό που προσφέρεται απαντούσε στις ανάγκες που έχει το ελληνικό κοινό στην ψυχαγωγία, τη διασκέδαση και την ενημέρωση, τότε ο κόσμος δεν θα διαμαρτυρόταν για το τέλος που πληρώνει στην ΕΡΤ. Δυστυχώς, συχνά η συζήτηση εξαντλείται μόνο στα δίκαια, κατά κανόνα, αλλά πολύ στενά εργασιακά αιτήματα των μονίμων και των συμβασιούχων...

* Και στην ιδιωτική τηλεόραση;
Στην ιδιωτική τηλεόραση η κατάσταση με τη σαρωτική πτώση της διαφήμισης, έχει χειροτερεύσει πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχουν σταματήσει στην ουσία να γίνονται νέες παραγωγές, αλλά και σε όσες γίνονται οι ηθοποιοί, οι σεναριογράφοι, όλοι οι συντελεστές είναι απλήρωτοι, με χρεωστούμενα ακόμη και δύο χρόνων, που κανείς δεν ξέρει αν θα τα πάρει και πότε. Επίσης, έχουν πέσει τόσο πολύ οι αμοιβές που νέοι ηθοποιοί φτάνουν ουσιαστικά να παίρνουν καθαρά 30 ευρώ για κάθε επεισόδιο! Στην τηλεόραση αυτή είναι σήμερα η πραγματικότητα.
Πάντα ήταν μεγάλο το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα στις αμοιβές, αλλά σήμερα δεν μιλάμε πια για ψαλίδα: αν ανοίξεις τα δύο σκέλη του ψαλιδιού θα σχηματιστεί... ευθεία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι και τα «μεγάλα» ονόματα δεν έχουν υποστεί μειώσεις στις αμοιβές τους. Οι περισσότεροι, προκειμένου να έχουν δουλειά, δέχονται να εργαστούν με μικρότερη αμοιβή. Όμως η αντίστοιχη μείωση στις αμοιβές των χαμηλόμισθων βρίσκεται κάτω από τα όρια της αξιοπρέπειας. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως συλλογικές συμβάσεις στην τηλεόραση δεν υπάρχουν, γιατί ο κλάδος δεν έχει διεκδικήσει συλλογικά τα δικαιώματά του. Τις λίγες φορές που μπόρεσε να δράσει συλλογικά και με πνεύμα συνεργασίας πέτυχε πολύ σημαντικά πράγματα.


* Το πρόβλημα της ανεργίας στον χώρο ποιους πλήττει;
Στον δικό μας χώρο οι άνθρωποι πολύ σπάνια παίρνουν σύνταξη αξιοπρεπή, γιατί κανείς δεν έχει διαρκώς ένσημα. Η ανεργία στους ηθοποιούς μεγαλύτερης ηλικίας είναι πολύ δυσβάστακτη γιατί, αφενός, συνταξιοδοτικά τα τελευταία πέντε ασφαλιστικά χρόνια είναι πολύ κρίσιμα, διότι διαμορφώνουν το ύψος της σύνταξης, αφετέρου δε γιατί απέναντι στους ηθοποιούς υπάρχει πολύ μεγάλος ηλικιακός ρατσισμός. Σε αυτόν τον χώρο όμως το ζήτημα της ανεργίας δεν έχει να κάνει με την ηλικία, σε όλες είναι το ίδιο υψηλή. Η ανεργία στον κλάδο, που πάντα ήταν πολύ μεγάλη, τώρα φτάνει ακόμη και το 90%!
Επιπλέον, η κατάργηση της άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος οδήγησε ακόμη και κομμωτές στο σανίδι του θεάτρου. Θα έπρεπε, όχι βέβαια να επανέλθει η άδεια, αλλά τουλάχιστον για να δουλέψει κάποιος στο θέατρο να έχει αποφοιτήσει από δραματική σχολή και αυτό να ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για την τηλεόραση.


* Σε αυτές τις συνθήκες, με ποιους όρους μπορεί να γίνεται λόγος για καλλιτεχνική δημιουργία;
Το στερεότυπο ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι και λίγο ρακένδυτος και να πεινάει είναι αστείο. Ούτε το πνεύμα μπορεί να απελευθερωθεί ούτε να λειτουργήσεις καλλιτεχνικά αν σκέφτεσαι ότι μπορεί να σε πετάξουν από το σπίτι σου στον δρόμο τον επόμενο μήνα γιατί δεν έχεις να πληρώσεις το νοίκι.
Η Μπίλι Χόλιντεϊ, ξέρετε, όταν κάποτε ρωτήθηκε πώς βίωσε το κραχ του 1929, απάντησε: «Δεν το κατάλαβα, γιατί στο σπίτι μου είχαμε πάντα κραχ...» Ο χώρος των καλλιτεχνών πάντα βρισκόταν σε συνθήκες κραχ, αλλά σήμερα στις εργασιακές σχέσεις κυριαρχεί η δουλοκτησία, μια κατάσταση που βρίσκεται πέραν του κραχ. Και πέραν του κραχ αρχίζει η βαρβαρότητα...

Από την ΑΥΓΗ

Κακουριώτης Σ.

Ημερομηνία δημοσίευσης: 01/04/2012